Edward verhuisde 23 jaar geleden voor de liefde naar Australië
![artikel-359](https://schadewijk-oss.nl/storage/app/uploads/public/e91/f43/984/thumb__750_0_0_0_auto.png)
In 2001 vertrok Edward naar het Australische Melbourne om samen met zijn Australische vriendin een nieuw leven op te bouwen.
Dat Edward in Australië terecht is gekomen, is een bijzonder verhaal. Rond het jaar 2000 werkte Edward voor een zakenreisbureau in Eindhoven en kon op die manier met korting op vakantie. Hij koos voor Amerika en wilde graag zijn ouders meenemen.
Zijn vader koos ervoor om met Bertus Wanders, destijds diaken in de kerk, mee naar Israël te gaan, maar zijn moeder wilde dat niet. Die ging samen met Edward naar Amerika. Tijdens hun vakantie ontmoette hij Karen, die werkte op een zomerkamp in Amerika.
Na 9 maanden in Nederland vond Karen het hier te koud en besloot terug te keren naar haar thuisland Australië met Edward aan haar zijde. Hij was er een jaar ervoor al geweest om te kijken hoe het daar zou zijn. Inmiddels wonen ze met hun twee kinderen in een buitenwijk van Melbourne in een prachtig huis.
Huis Edward, privécollectie
“Eerste jaren waren niet makkelijk”
Hoewel het stel nu al meer dan twee decennia in Australië woont, was de overgang niet gemakkelijk. Edward kampte de eerste jaren met heimwee, vooral naar zijn ouders en vrienden. Een bezoek aan een reünie van zijn oude school in Oss bracht verandering. “Ik kwam een paar dagen na die reünie naar Nederland en toen hebben ze voor mij een kleine reünie georganiseerd bij iemand thuis. Tijdens die reünie sprak ik met oud klasgenoten over werk, over kinderen, hun leven. Door dat gesprek besefte ik dat ik het helemaal nog niet zo slecht had in Australië”.
Eenmaal in Australië was het lastig om aan werk te komen: “In het begin was het moeilijk om werk te vinden in de reiswereld omdat ik de regio niet goed kende. Uiteindelijk vond ik een baan bij een reisbureau voor luxe reizen binnen Europa. Later ben ik bij een softwarebedrijf gaan werken als vertaler. Dat was zwaar vanwege de lange reistijden, twee uur heen en twee uur terug met een auto die regelmatig kapot ging. Toen bleek dat werken nauwelijks geld opleverde door de hoge kosten van kinderopvang en reizen, besloot ik thuis te blijven bij de kinderen. Daarna vond ik werk in de avonduren op een callcenter en later bij de luchthaven voor de check-ins van enkele luchtvaartmaatschappijen. Iets wat ik altijd al had willen doen”.
Tekst gaat verder onder foto.
Edward met zijn zoon en moeder in Giethoorn. Privécollectie.
Het huis met de blauwe dakpannen
Edward is opgegroeid in Heesch en later met zijn ouders verhuisd naar de Berghemseweg, in het huis met de blauwe dakpannen, waar zijn moeder nog steeds woont. Ten tijde van dit interview was Edward even in Oss op vakantie met zijn zoon, die door Europa trekt. Samen hebben ze leuke, toeristische tripjes door Nederland gemaakt. Varen in Giethoorn, Madurodam, Oorlogsmuseum etc.
Leven in Australië
Edward’s leven in Australië is ook veranderd: “Twintig jaar geleden was het leven hier veel goedkoper dan in Nederland, maar de verschillen zijn nu kleiner. Huizen en boodschappen worden duurder. De mensen hier zijn gastvrijer, maar net als in Nederland worden ze minder tolerant, vooral in het verkeer en in supermarkten. Het land wordt steeds dichter bevolkt, waardoor de ruimte meer gedeeld moet worden. Dit betekent dat het ook voor onze kinderen lastiger wordt om een huis te huren”.
Desondanks heeft Edward zijn draai gevonden. Hij was twintig jaar betrokken bij scouting, wat hij in Nederland ook lange tijd heeft gedaan, en speelt nu graag tennis met zijn zoon. Ook onderzoekt hij de stamboom van zijn vrouw, die weinig van haar familiegeschiedenis weet. Samen met zijn gezin maken ze geregeld vakantietrips. “Mijn vrouw werkt nu bij haar zus op een reisbureau en heeft 15 jaar voor Emirates gewerkt, dus daardoor kunnen we regelmatig gebruik maken van voordeeltjes”.
Terug in Australië mist Edward vooral de typische Osse snack: de Bouwmanbal! “Zodra ik weer voet op Nederlandse bodem zet, is de Bouwmanbal het eerste wat ik eet, gevolgd door een flinke portie paprikachips. Want die zijn ook lastig te krijgen in Australië”. En hoewel hij na vijf jaar eindelijk de juiste mayonaise vond in Australië, blijven deze kleine culinaire herinneringen hem verbinden met zijn vaderland.
Edward met zijn gezin. Privécollectie.